Nog een jaar…

Bron Pixabay

Over een week heb ik er alweer een heel aantal colleges opzitten. Waarschijnlijk ben ik dan ook al in de weer geweest met mijn collectie lijvige studieboeken. Een nieuw studiejaar, tevens mijn laatste ‘normale’ jaar…

Toen ik begon met mijn studie Geneeskunde, wist ik natuurlijk al dat ik niet bepaald snel klaar zou zijn. Ik denk dat ik het ook een tikje verontrustend zou vinden als je na een jaar of vier studeren al arts zou kunnen zijn. Een voordeel van het gehele proces is dat alles vrij overzichtelijk in stukjes is opgedeeld. Eerst drie jaar overwegend theorie tijdens de bachelor, dan drie jaar vooral praktijk als master. Vervolgens zijn er nog wat verschillende opties, zoals onderzoek doen of werken als anios (arts nog niet in opleiding tot specialist), maar uiteindelijk solliciteer je naar een opleidingsplek om specialist te worden.

In dat hele traject ben ik niet bepaald ver. Desondanks komt er toch aardig wat vordering in. Ik bedacht me laatst dat dit mijn laatste gewone studiejaar zal zijn. Nou ja, ik denk dat de term ‘gewoon’ eigenlijk ook niet klopt. Het eerste semester wordt gevuld door de minor die ik heb gekozen, namelijk interne geneeskunde. In plaats van dat de onderwerpen relatief oppervlakkig worden behandeld, komt er een stuk meer diepgang in. In januari, aan het einde van de minor, zal ik mijn scriptie schrijven. Ik mag zo langzamerhand wel gaan nadenken over een onderwerp :) Het tweede semester is een stuk meer doorsnee, maar het markeert wel Het Einde van de bachelor.

En dan… Coschappen lopen! De witte jas mag aan. Niet dat je dan al echt iets kunt of mag, want je loopt vooral mee met specialisten of arts-assistenten. Ik ben enorm benieuwd hoe dat gaat zijn. Ik hoop dat het een mooie, leerzame periode gaat worden. Wie weet wat ik allemaal ga zien en meemaken. Het zal de tijd zijn waarin ik mijn eerste infuus prik op een afdeling, ik bij een huisarts voor het eerst zelfstandig patiënten mag zien en ik misschien wel een tang vast kan houden in een operatiekamer.

Ik heb ook nagedacht over hoe mijn blog er dan uit zal gaan zien. Op dit moment is er veel tijd voor zelfstudie, wat betekent dat ik relatief veel thuis ben. Een artikel schrijven gaat vrij makkelijk. Als coassistent breng je echter veel tijd door in het ziekenhuis en moet je thuis alsnog dingen voorbereiden. Ik moet er niet aan denken om helemaal te stoppen met bloggen als het zover is. Het lijkt me juist leuk om af en toe ervaringen uit mijn nieuwe leven te kunnen delen.

Maar goed, het duurt nog wel even voordat ik zover ben. Hoewel, ik denk dat dit jaar voorbij gaat vliegen ;)

Liefs,

Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.