DEZE WEEK #12 // Hechten en klimobject

Kan iedereen even de doorlopende hechting rechts waarderen? Ik was in ieder geval erg tevreden voor poging 1. Verder was mijn stage afgelopen en worden mijn drie melkklanten steeds meer een uitdaging.

Ik kan hechten!

Ja mensen, afgelopen dinsdagavond was het zover. Ik had mezelf opgegeven voor een hechtcursus in de avond, samen met twee vriendinnen. Daar zaten we dan, priegelend met naaldvoerders, pincetten en speciaal hechtdraad. Natuurlijk oefenden we niet op mensen, maar op stukken varkenshuid. Dat is niet helemaal representatief voor de mensenhuid, aangezien die een stuk minder taai is. Toch was het heel leuk en interessant om zelf eens aan de slag te kunnen. Links zie je de matrashechting (speciaal uitgevonden voor als je bang bent dat het litteken een gleuf gaat worden), in het midden de gewone hechting en rechts de doorlopende hechting (voor grote wonden). Vooral de rechter is mooi, maar de andere twee werden ook goed bevonden. Helaas mag ik nog niet zelf hechten; het was ook slechts een twee uur durende cursus van drie euro. Desondanks was het leuk om het alvast eens gedaan te hebben. Over iets van anderhalf jaar mag ik de officiële hechtcursus doen, dus vanaf dat moment kan ik zelf aan de slag.

Laatste stagedag

Ik liep de afgelopen twee maanden zes vrijdagen mee bij een huisartsenpraktijk. Heel erg boeiend om eindelijk eens de theorie uit de boeken letterlijk in de praktijk terug te zien. Het was ook een mooie gelegenheid om zo nu en dan zelf patiënten te zien, uiteraard in overleg met de arts. Af en toe voelde ik me wel een beetje klungelig. Ik ben immers nog maar tweedejaars student en daardoor mis ik logischerwijs kennis en een stapel ervaring. Maar goed, het was een positieve ervaring. Ik had mezelf voorgenomen om na de stage en het tentamen van volgende week eindelijk eens te beginnen aan rijles. Nu moet ik er dus echt aan geloven ;)

Lief?

Inmiddels hebben alle vijf de schapen lammetjes gekregen, dus het is een volle boel met negen kleine pluizenbollen. Daarvan krijgen ook nog eens drie exemplaren met de fles. Superleuk om te doen, alleen ik kom half gemarteld terug van een voersessie. Het voordeel is dat ik ze inmiddels een soort van tegelijk kan geven. Ik begin met Aurélie en Merina. Zodra Aurélie klaar is, krijgt Lorraine de fles. Merina is niet zo snel, dus dat gaat prima. Je kunt je vast wel voorstellen dat Lorraine het niet erg leuk vindt om te moeten wachten. Bovendien staan de twee drinkende lammetjes nooit keurig naast elkaar. Dat maakt het af en toe wel een uitdaging. Zodra alles op is, wenden ze zich tot mij en klimmen ze op mijn benen, rug en buik. Misschien is het ook niet zo slim om op de grond te gaan zitten, maar dat is voor het drinken juist handig. De prijs is twaalf pootjes in mijn maag. Het is erg lastig is om daar nou echt boos op te worden. Ik moet trouwens eens proberen of ze nu wel stil kunnen zitten voor de camera. Gelukkig is mijn SD-kaart geschikt voor nog een foto of duizend, zodat ik tussen alle bewogen exemplaren vast wel iets kan vinden.

Meer leesvoer?

Deze tips helpen bij de meest droge handen

Liefs,

Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s