Weekoverzichten

Deze week #37 // Het wilde niet

Zo, weer een week voorbij. Eentje waar ik niet per se blij van werd. Gelukkig was het niet alleen maar kommer en kwel.

Zondag 10 september

De dag begon best prima, maar ergens in de middag werd het blurriewurrie hersensmurrie. Ziek zijn komt echt niet uit, dus ik probeerde het maar zo rustig mogelijk te doen. Paracetamol, douchen en vroeg slapen. Hoppa. Nu scheelde het ook wel om wat te eten. Als culinair ziek-zijn maaltje maakte ik een restje stamppot van snijbiet en bonen op, samen met een blik linzen. Superlekker. Niet dat er veel mis kon gaan, want ik ben gek op linzen en ook de stamppot was zeker niet verkeerd. Het visuele aspect laat ik even buiten beschouwing.

Maandag 11 september

Vrij! Nou ja, ik zou de term ‘schijnvrij’ graag in willen voeren. Ik zat werkelijk de hele dag achter de computer om wat te knutselen aan een samenvatting en een presentatie. Dat was het ook wel.

Dinsdag 12 september

Om eerlijk te zijn had ik in geen enkel onderdeel van vandaag zin. Het begon met het geven van een presentatie. Geen ramp, het gaat praktisch altijd goed, maar ik sta niet per se van tevoren te trappelen om mijn verhaaltje te doen. Vervolgens college en ondanks dat ik altijd mijn best doe, lukte het simpelweg niet om goed op te letten. Ik was moe en er begon hoofdpijn op te borrelen. Een beetje onhandig, aangezien ik tot kwart over negen ’s avonds op school zat voor het extra programma dat ik volg. Conclusie: ik was meer dan blij om ’s avonds eindelijk in bed te liggen.

Woensdag 13 september

Met een lichamelijk onderzoek practicum in het verschiet, moesten mijn nagels er weer eens af. Het ziet er nog steeds bijzonder… Bijzonder uit. Ik ben het gewoon amper gewend. Mijn voornemen om nu vaker mijn nagels te lakken is wel meteen een stuk eenvoudiger uitvoerbaar, want ik hoef zo minder lang te boenen om het er weer af te krijgen. Nu nog ergens het geduld vandaan halen voor tijdens het opdrogen. Heeft iemand de gouden tip voor een leuke bezigheid terwijl je nagels drogen?

Donderdag 14 september

Van tevoren dacht ik de hele dag vrij te zijn, dus genoeg gelegenheid om te leren. In werkelijkheid moest ik een mapje papieren bij de faculteit ophalen voor komende maandag. Op vrijdag kon dat niet, waardoor ik anderhalf uur reistijd had voor dat ene dingetje. Het was eigenlijk wel ook mijn eigen schuld trouwens, want ik had achteraf op woensdag al kunnen weten dat ik geen andere gelegenheid had. Toen ik doorweekt weer thuis kwam, bleek dat ik het alsnog op vrijdag had kunnen doen. Ik baalde flink, want het voelde daardoor als een weggegooide dag.

Vrijdag 15 september

O jee. Dat is wel een mooie kreet om de dag mee te omschrijven. Ik ging vroeg op pad om om 9 uur ’s ochtends bij college te zitten. De eerste twee colleges waren geen probleem, maar bij de derde kwam de docent niet opdagen. Een tikje lastig. Geen ramp, maar alsnog. Ondertussen stegen mijn bloedsuikers tot astronomische hoogten en de boel wilde maar niet omlaag. Daardoor was mijn ampul insuline plots praktisch leeg en ik moest nog tot vijf uur op de uni blijven voor twee practica. Mijn bloedsuiker bleef stijgen en ik had geen insuline meer om het naar beneden te werken. Twee paracetamol, veel water en rustig aan doen verder, heb ik het in ieder geval overleefd om thuis te komen. Verschrikkelijk onhandig.

Zaterdag 16 september

Naar aanleiding van gisteren ben ik nog steeds uit mijn doen. Als ik de vorige dagen zo teruglees, was dit geen leuk weekje. Eerder een deprimerend zooitje bijeengeraapte dagen. Bovendien prijkt er op mijn whiteboard een niet heel bescheiden lijstje met dingen die in korte termijn moeten gebeuren. Ik ga het maar eens systematisch, rustig afwerken. Hopelijk is volgende week een stuk gezelliger.

Iets gemist?

Woensdag – Meer rare feitjes, gewoon omdat het leuk is.
Vrijdag – Wil je je blog spammen? Dat mag bij het artikel van vrijdag.

Medische uitsmijter

Als ik het woord ‘tumor’ zeg, denk je waarschijnlijk direct aan negatieve dingen. Hel begrijpelijk, want in die context komt het nu eenmaal veel voor. Echter, eigenlijk is het een heel neutraal woord. Tumor is Latijn voor ‘zwelling’ en dat heeft nagenoeg geen lading. Bij een dikke enkel is er dus ook sprake van een tumor. Zwellingen worden trouwens met nog meer Latijnse woorden beschreven: tumor, dolor (pijn), calor (warmte), rubor (roodheid) en funtio laesa (functieverlies). Eigenlijk is geneeskunde een taalopleiding.

x Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s