Persoonlijk

Verandering

Iets nieuws proberen is best leuk. Je krijgt nieuwe inzichten en je houdt er waarschijnlijk een goede herinnering aan over. Hoe leuk ik dat soort dingen ook kan vinden, ik ben toch altijd blij als de dagen erna weer lekker vertrouwd en voorspelbaar verlopen. Totdat er zich een Grote Verandering voordoet.

Ik zit de laatste tijd met een steeds sneller groeiend, gek gevoel over de toekomst. Het zit als volgt.

Ik ben een enorm gewoontedier. Een huismus. Iemand die houdt van vaste volgordes en voorspelbaarheid. In de ogen van iemand die het liefst gisteren al zou zijn begonnen met backpacken in Australië, ben ik vast een saai persoon. Geen probleem, want ik ben er tevreden mee. Het voordeel is in ieder geval dat avontuur voor mij letterlijk al om de hoek begint. Ik hoef alleen maar een klein dingetje anders te doen en het voelt voor mij al als een nieuwe belevenis. In de overige 99% van de tijd doe ik alles redelijk braafjes hetzelfde.

Toch werkt dat niet. Als niets verandert, zou ik bij wijze van spreke nog steeds op de basisschool zitten. Niet echt de bedoeling denk ik zo. Nu had ik gelukkig geen moeite met de overstap naar de middelbare en later de universiteit. Nee, het zit hem meer in andere dingen. Onvermijdelijke gebeurtenissen waarvan ik weet dat ze gaan gebeuren. Het zijn stuk voor stuk zaken die móeten plaatsvinden en die ook wel leuk kunnen zijn, maar mijn leven zal meteen niet meer lijken op de situatie van nu.

Het voornaamste ‘ding’ waar ik nu mee zit, is uit huis gaan. Ik heb helemaal geen gekke leeftijd om nog thuis te wonen, maar ik weet wel dat ik binnen een paar jaar een eigen stekje moet hebben. En o jee, kan ik wel aarden in een nieuw huis? Ik ben immers nog nooit verhuisd. Alleen al de locatie zal vreselijk wennen zijn, want ik ben gewend dat de dichtstbijzijnde buren op minstens 200 m afstand wonen. Geen mensen onder of boven me en als ik bij wijze van spreken midden in de nacht wil stofzuigen, dan doe ik dat. Hoe moet dat straks? Kunnen mijn grofweg 78 huisdieren wel zonder mij? Mijn 15-jarige kat is nogal wantrouwend tegenover andere mensen, wil hij dan nog wel eten aannemen? Heb ik straks ruimte om te ademen in het waarschijnlijk minuscule kamertje?

Het is niet alleen dat hoor. Ik vraag me ook af hoe het zal zijn om een echte baan te hebben in plaats van school. Het is me een raadsel of ik de mensen die ik nu ken over pakweg drie jaar nog zie. Misschien nog een belangrijker punt: ben ik straks wel gelukkig?

Ik stel de veranderingen nog heel even uit.

x Iris

Advertenties

4 thoughts on “Verandering”

  1. Ik begrijp wat je bedoelt. Ik woon op m’n 32ste nog steeds thuis. Niets mis mee, eigenlijk. Toch heb ik mij al verschillende keren de vraag gesteld of ik nu uit huis moet en waar ik ga terechtkomen. Met er over te spreken met vrienden stelden ze mij allemaal gerust dat alles echt wel op z’n pootjes terecht komt. Dus bij deze, geen paniek meid. Het komt goed ;)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s