Heel vroeg opstaan: miracle mornings of mega moe?

Iets meer dan een maand geleden schreef ik over een min of meer gedwongen slaapexperiment waar ik mee was begonnen, namelijk om iedere dag om 04.30 uur op te staan. Nu leek het me al eerder interessant om te doen en aangezien ik voor mijn stage toch vroeg weg moest, was dit de ideale gelegenheid. Een aantal weken en vroege dagen verder, wil ik vertellen hoe dit ging. Ben ik een ander persoon geworden of heb ik wallen tot onder mijn knieën?

Een goed begin?

Mijn plan was om mezelf te laten wennen aan het vroege opstaan. Ik wilde in de weken voor mijn stage steeds wat vroeger opstaan, totdat ik de 04.30 uur aantikte. Daarbij zorgde ik ervoor dat ik in dezelfde stapjes vroeger naar bed ging, want ik zat niet te wachten op ernstig slaaptekort.

In de praktijk wilde het niet zoals ik had gepland. In verband met school en werk kon ik steeds niet erg eenvoudig vroeg naar bed. Als ik bijvoorbeeld op zaterdagavond werk, ben ik pas tegen tienen thuis. Maar goed, ik probeerde wel om vroeg op te blijven staan. Ik zette simpelweg mijn wekker en zodra ik wakker werd, ging ik een boek lezen. Dat bleek niet zo’n goed plan. Ik bleef wel wakker, maar doordat ik nog steeds comfortabel in bed lag/zat en niet actief bezig was, werd ik toch slaperig en kostte het veel moeite om mijn ogen open te houden. Veel vroeger dan 05.15 uur lukte daarom niet.

Tip 1: Ga meteen je bed uit en doe iets

Het echte experiment

Voordat ik het wist, was het zondagavond. De dag voor de eerste stagedag. Om half vijf opstaan en toch acht uur slapen, betekende dat ik om half negen op bed lag. Erg leuk, maar ik had niet echt hoop dat ik dan ook daadwerkelijk zou slapen. Wonder boven wonder ging het wel, waarschijnlijk mede doordat ik die dag actief bezig was. Voor de zekerheid had ik een extra kleed voor het raam gehangen, zodat het zonlicht niet de boel in de war kon brengen. De vogels floten ook iets te hard om lekker te slapen, dus ik propte wattebolletjes in mijn oren.

Tip 2: Is het geen nacht? Creëer nacht met oordopjes, een slaapmasker of verduisterende gordijnen

De volgende ochtend viel het opstaan niet erg tegen. Ik voelde me in ieder geval niet anders dan dat ik om zes uur op zou staan. Je kent het vast wel: dat gevoel dat je kúnt opstaan, maar dat nog een uurtje blijven liggen beter zou zijn. Wat me echter opviel, was dat ik moe werd toen ik op het station moest wachten op de trein. Ik had inmiddels door dat ik prima kon functioneren zolang ik druk bezig was, alleen tsja, om nu op het station rondjes te gaan rennen…

De rest van de dagen verliep eigenlijk hetzelfde. Ik merkte wel dat ik ’s avonds steeds slechter in slaap kon komen. Ik had nog wat Valdispert liggen en dat werkte eigenlijk wel prima.

Tip 3: Maak jezelf moe door overdag heel actief te zijn en neem eventueel melatoninetabletten in

Veranderingen

Ik kan niet echt zeggen dat ik langzaam een ander mens werd. Wel begon ik koffie flink te waarderen. Niet qua smaak, maar qua effectiviteit. Bij aankomst, iets na zevenen, nam ik een mok koffie en bij de koffiepauze weer. Nooit meer dan twee en niet meer na de lunch, want dan sliep ik niet goed ’s nachts. Verder ontstond er toch een grauwe waas onder mijn ogen. Ik besloot daarom om eerder naar bed te gaan, om 20.00 uur. Kinderbedtijd eigenlijk.

Tip 4: “Coffee with caffeine: it’s not a drug, it’s a vitamin!”

In het weekend ging ik vrijwel even vroeg naar bed, want ik werd op een gegeven moment automatisch vroeg moe. Om negen uur voelde ik me alsof het middernacht was. Daarentegen werd ik niet vanzelf vroeg wakker. Op z’n vroegst kwart voor zes denk ik. Voor menig lezer hier zal dat al extreem vroeg zijn, maar ja, in verhouding scheelt het nogal veel.

Tip 5: Ga iedere dag, ongeacht week of weekend, op hetzelfde moment naar bed

Life changing?

Is het geweldig om zo vroeg op te staan? Ja en nee. Ten eerste niet, want het is gewoon gek om naar bed te gaan als de zon hoog aan de hemel staat. Bovendien geloof ik dat de mens niet is gemaakt om dit slaapritme aan te houden. Je moet echt heel actief dingen gaan doen om niet alsnog in slaap te vallen.

Aan de andere kant denk ik nu wel steeds hoeveel ik al gedaan had op een bepaald tijdstip. Ik stond bijvoorbeeld om 05.20 uur gewassen, aangekleed, gevoed en wakker bij de bushalte, terwijl ik de zon langzaam op zag komen. Werkelijk prachtig. Nog veel mooier dan zonsondergangen. Een kwartier later reed ik in de bus langs een groot water en dan was de dag op z’n allermooist. Zoiets mis je toch als je later uit bed komt.

Ik sta nu niet meer zo vroeg op, maar ik ga wel nog steeds vroeg naar bed. Ik voel me namelijk nog steeds gesloopt als het richting half tien gaat. Mijn streven is dan ook om rond negen uur in bed te liggen. Ondanks dat kan ik rustig tot half acht in bed blijven liggen. Laatst kwam het voor dat ik elf uur had geslapen in een nacht. Heerlijk. Meestal wordt ik rond zessen, half zeven, wakker. Dan sta ik een uur later op en begint mijn dag. Voor kwart voor negen ’s ochtends heb ik dan ontbeten, ben ik aangekleed en heb ik gesport. Dat geeft een fijn gevoel. Maar om weer terug te gaan naar 04.30? Nou, nee :)

Zou jij zo vroeg kunnen opstaan?

x Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s