Weekoverzichten

Deze week #27 ~ Laatste dag en onbekende man

Ben ik weer!

Zondag 2 juli

Ik bedacht me nogal ineens dat ik eigenlijk nog heel erg veel te doen had. Allemaal van die dingen die af moeten binnen een paar dagen. Pasfoto opsturen, contract ondertekenen, een patiënt interviewen over diens medicatie, een heel verslag afmaken en bloedprikken. Dat laatste gaat lastig worden, want dat kan dus alleen tussen 08.00 en 17.00 uur en ik vertrek ’s ochtends om 05.15 uur van huis en ik ben pas na 17.30 uur thuis. Dussss. Geen stress. Totaal geen stress. Nee hoor.

Maandag 3 juli

Op het station kom ik altijd een man tegen die me iedere dag begroet. Vanochtend vroeg hij of ik uit dezelfde plaats kom als hij (blijkbaar wel), want hij had me daar eerder gezien. Volgens mij ben ik een blinde kip; ik ken die man alleen van de vroege ochtenden op het station. Mocht je trouwens ooit naar mij zwaaien, dan duurt het zodanig lang voordat ik je herken dat het al te laat is om terug te groeten. Mijn hersenen werken gewoon te traag om personen of dingen te herkennen.

Dinsdag 4 juli

Heel erg veel stress. Vandaag maakte ik de laatste opdracht voor mijn verslag, omdat ik er eerder de gelegenheid niet voor had. Die opdracht moest ook nog worden uitgewerkt buiten mijn stage om, dus ik zat ’s avonds tot veel te laat (half negen, laat dus) te ploeteren om het hele zwikje af te krijgen. Alsof er geen einde aan kwam.

Woensdag 5 juli

Gek genoeg kwam alles toch een beetje goed. Vanaf nu geen opdrachten en praktijktaken meer, dus ik kon lekker stage lopen zonder al die dingen in mijn achterhoofd te hebben. Dat was zó fijn!

Donderdag 6 juli

Het was de laatste dag van mijn stagegenootje en dat vonden we allebei niet zo leuk geloof ik. We zien elkaar pas weer op 5 september, het begin van het volgende collegejaar. Dat duurt ongeveer een eeuwigheid dus. Het was erg gezellig om met z’n tweetjes op de afdeling stage te lopen. Niet dat we aan elkaar vastgelijmd zaten, maar alleen al het gekke gezichten trekken als we elkaar op de gang tegenkwamen, was heel waardevol.

Op de fiets, vanaf de bushalte, zag ik dat er een lam in de sloot zat. Dat heb ik even gemeld en toen kwam alles goed. Eenmaal thuis zat er een schaap in de sloot. Nationale zwemdag geloof ik. Ze had echter allemaal bagger ingeslikt en ik kreeg haar er ook niet uit, want zelfs met lange rubberlaarzen werd ik helemaal vastgezogen. Vanaf de zijkant trekken hielp ook niet, want Purk is gewoon veel te groot en zwaar daarvoor. Uiteindelijk kreeg iemand anders haar eruit, maar mijn kleine meid heeft het niet overleefd :/

Vrijdag 7 juli

De allerlaatste stagedag. De laatste keer om 04.30u mijn bed uit. Dat laatste vond ik niet zo’n ramp, maar ik baalde toch wel dat het over is. Inmiddels weet ik namelijk hoe het daar werkt, waar welke spullen in welk van de zeven magazijnen liggen, hoe je binnen twee minuten een bed verschoond en, natuurlijk heel belangrijk, hoe je patiënten ondanks allerlei narigheid tóch een goed gevoel kan geven. Ja, ik mis mijn witte outfit wel.

Zaterdag 8 juli

Stage voorbij betekent zoiets als: vakantie!!! Nou ja, ik moet nog wel mijn verslag inleveren en iets bijwerken, maar die kleine dingetjes tel ik al niet meer mee. Nu heb ik gewoon weer een leven. Eindelijk weer tijd om bijvoorbeeld mijn dagelijkse workout te doen (ja, dat vind ik oprecht leuk). Verder met borduren, Lord of the Rings lezen, lanterfanten, tuinieren en slapen. Klink ik als een omaatje? Misschien, maar ik houd van simpele dingen. O ja, vanaf nu kan ik weer lekker de tijd nemen om te fotograferen!

Iets gemist?

Het is misschien opgevallen dat er deze week niet op woensdag en vrijdag een artikel online kwam, maar alleen op donderdag. Mijn hoofd liep nu eenmaal over van allerlei dingen die ik nog moest doen, vandaar. Je kunt in ieder geval wel nog lezen over de mooie momenten op mijn stage.

Fancy medisch woord van de week

Misschien word je er moe van dat er in het ziekenhuis continu van alles wordt gemeten. Ik kan het me in ieder geval voorstellen. Toch is dit best belangrijk. Het herhaaldelijk meten van de bloeddruk, pols, saturatie en temperatuur is een manier om de EWS te bepalen. Fancy medische afkorting dus. EWS staat voor early warnings signs. Als er iets aan de hand is met een patiënt, kun je dat vaak al in een vroeg stadium opsporen door goed op de bovengenoemde dingen te letten.

x Iris

Advertenties

2 thoughts on “Deze week #27 ~ Laatste dag en onbekende man”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s