Wat doe ik nu eigenlijk op mijn stage?

Zoals je in mijn weekoverzichten hebt kunnen zien, loop ik op het moment stage. Dit is week nr. 2 van de in totaal vier weken. Wat ik ook eerder op mijn blog schreef, is dat ik nogal vroeg opsta. Leuk en aardig allemaal, maar wat voer ik nu precies allemaal uit?

Eerst even wat achtergrondinformatie: ik studeer dus Geneeskunde en in de opleiding zitten verschillende stages, waaronder een verpleegstage. Hierbij loopt iedereen vier weken mee met verpleegkundigen in een ziekenhuis, revalidatiecentrum of verpleeghuis. Ik heb ervoor gekozen om mee te kijken in een ziekenhuis. Want ja, ik kom normaal gesproken behoorlijk vaak in ziekenhuizen (ik heb er zelfs colleges), maar ik wist voor m’n gevoel nog amper wat daar zoal gebeurt.

De dagen

In principe verloopt iedere dag volgens dezelfde structuur. Ik kijk met wie ik meeloop en op welke kamers ik sta. Vervolgens ga ik me inlezen op de patiëntendossiers, zodat ik weet wat er gaat/kan gaan gebeuren en waar ik op moet letten bij de overdracht. Dan zijn er visites van de artsen en worden de medicijnen uitgedeeld.

Wat er vanaf dan tot de lunch gebeurt, ligt een beetje aan de patiënten. Sommigen moeten gewassen worden en bij anderen is er een nieuw setje beddengoed nodig. Ondertussen gaan er altijd wel infuuszakken leeg of zijn er wonden die verzorging nodig hebben. Denk verder aan dingen als opnamegesprekken, ontslaggesprekken, overleg met artsen, voorbereiding op de OK en dat soort zaken. Tegen de lunchpauze is het weer tijd voor medicatie en in de middag gebeurt er ongeveer hetzelfde als in de ochtend. Aan het einde is de dagevaluatie en overdracht en dan ga ik weer naar huis.

Kan ik iets doen?

Met dat hele verhaal hierboven klinkt het vast alsof ik een flinke lijst met taken heb. In werkelijkheid kan ik niet zoveel doen. Dat is simpelweg omdat ik een heleboel dingen niet mag doen, zoals alles wat met medicatie te maken heeft. Daarom ben ik vooral de schaduw van de verpleegkundige. Ik loop de hele dag achter andere mensen aan, zeg maar. Dat wil trouwens niet zeggen dat ik helemáál een hulpeloos kipje ben. Ik kan bijvoorbeeld wel bedden opmaken, spullen halen, mensen naar het toilet helpen en controles afnemen. Verder kijk ik mee met de ziektebeelden en hoe de patiënt het ervaart, wat ook heel erg leuk is. Normaal leer ik alleen de theoretische kant van een ziekte en de behandeling, nu zie ik het in het echt.

Hoewel de dagen erg vroeg zijn en ik nogal veel tijd moet stoppen in reizen van A naar B, vind ik het erg leuk om te doen. Het voelt lekker praktisch, alsof ik eindelijk wat zaken die ik weet kan toepassen, ook al is de weg naar écht aan het werk gaan nog lang, heel lang :)

x Iris


Bron afbeelding

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s