Persoonlijk

Dag, realiteit

Lezen en films kijken is fijn. Het ontspant lekker en het is boeiend of interessant. Er is nog een voor mij belangrijke reden waarom ik graag het verhaal in gezogen word: gedurende een uur of twee is de realiteit even weg.

Als ik een eigenschap moet noemen die ik van mijn oma heb geërfd, is het wel zorgen maken. Tobben, zoals ze dat altijd zei. Ik kwam er bijna dagelijks en dan kletsten we even. Letterlijk en figuurlijk over koetjes en kalfjes, maar ze vertelde ook wel eens dat haar iets dwars zat. Zieken in de omgeving, mensen die op een verre reis gingen: dat werd allemaal besproken. Sinds mijn oma dood is, merk ik steeds meer dat ik me ook makkelijk zorgen maak.

Er is namelijk nogal wat in het leven wat niet gaat zoals ik het het liefste zou zien. Twee mensen met kanker dichtbij in de familie. Dan denk ik toch aan de drie, misschien meer, personen die al zijn overleden aan kanker in de afgelopen tien jaar. Sinds vanmiddag ligt er weer een ander familielid in het ziekenhuis en is het nog niet bekend wat er precies mis is.

Iets verder weg, maar even goed zorgelijk, is het nieuws. Ik blader dagelijks even de krant door en op het internet zie ik ook het nodige. Dat doe ik natuurlijk uit mezelf, maar soms zou ik willen dat ik de actualiteiten niet zou volgen. Ontkennen maakt echter niet ongedaan, om het zo eens te zeggen. Bovendien vraag ik me af wat er nog meer gaat komen, als ik kijk naar waar de mens allemaal tot in staat is.

Dan is er nog de toekomst. Een raar ding. Een cluster van gebeurtenissen die je nog te wachten staan. Afhankelijk van de gekste dingen. De vleugelslag van een vlinder kan een orkaan veroorzaken, dus wat als je een bepaalde belangrijke keuze maakt? Het zou wel interessant zijn om dan de mogelijke uitkomsten naast elkaar te zetten, als losse verhaallijnen die je als toeschouwer allemaal kunt zien. Gelukkig kan dat niet, want ik zou er dan al helemaal naar van worden.

Tot slot is het fijn om soms te kunnen ontsnappen aan mijn eigen gedachten. Een wervelwind van mentale notities die tegen de binnenkant van mijn hoofd bonken. Het liefst wanneer het heel stil is, of juist op de momenten dat ik ervan verlost dacht te zijn.

Maar even rust nu. Frodo moet de Ring nog vernietigen.

x Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s