Weekoverzichten

Deze week #21 ~ Kamelenhuppels en ziekenhuisdoolhof

Ben je nog niet gesmolten? Mooi! Deze week zat ik er wel dicht tegen aan, maar als kluizenaar kom ik ook niet zo veel de deur uit geloof ik. Waarom ik zoveel binnen zat en meer, lees je hier.

Zondag 21 mei

Ik werkte tot halverwege de middag en ik schreef het overzicht van vorige week. Als ik dit zo schrijf, lijkt het net alsof ik in het verleden leef, maar het is nu eenmaal zo. Ik bedacht me ook dat ik erg tevreden was met mijn bureaubladachtergrond. Het is alleen niet meer de originele afbeelding, want sinds ik heb ontdekt hoe je foto’s moet bewerken, is geen plaatje meer veilig.

Maandag 22 mei

De scheurkalender was wel een béétje overdreven vandaag. In het plastic leek het een gewone lifestyle scheurkalender met recepten, quotes en leuke tips, maar het blijkt meer een #fitgirl #healthy #rawvegan kalender dan eerst.

Dinsdag 23 mei

Nou jongens, ik was de hele dag vrij. Eigenlijk niet, want er was ’s ochtends heel even college maar mijn reistijd was langer dan de totale duur en ik besloot dat slaap ook een goede investering in het leerproces is. Dit betekende echter niet dat ik lekker de hele dag thuis rond kon banjeren in mijn pyjama, want ik moest naar het ziekenhuis ’s middags. Niets ergs verder, alleen mijn bloedsuikers doen dingen die eigenlijk absoluut niet moeten gebeuren. Dus, ziekenhuis. Poli 18, werd er bij het maken van de afspraak gezegd. Gek genoeg was er nergens een loket om jezelf aan te melden en je kon er ook niet voor de gesloten deuren wachten. Even verderop gevraagd, blijkbaar moest ik naar de C-vleugel op de tweede verdieping. Prima, daarheen. Weer een stel gesloten deuren, dit keer in een gang die er niet eens uitzag als een plek voor patiënten. Uiteindelijk moest ik terug naar beneden, naar poli 14, waar iemand anders zat dan mij was verteld, maar dit was dus toch het goede persoon. Wuh? Bovendien was ik een kwartier te laat en daar heb ik een hekel aan.

Ik geef het op.

Woensdag 24 mei

De tijd vliegt en dit collegejaar is alweer bijna voorbij. Alleen nog zorgstage, een tentamen en een vierdelig examen. De laatste twee overigens volgende week al in een tijdsbestek van vier dagen. He. Anyways, dit betekende dat er voor het laatst studiegroep was en dat vieren we met ontbijt. Vervolgens had ik nog twee practica, waaronder eentje over wassen en eentje over tillen, wat best leuk was. Het klinkt namelijk best ingewikkeld en zwaar om iemand vanuit liggende positie rechtop op de rand van het bed te krijgen, maar dat valt best mee. Toch heb ik nu extra veel respect voor verpleegkundigen die dit dagelijks doen.

Helaas had ik helemaal niets aan de nieuw verworven skills op weg naar huis, want daarvoor moest ik heel ongemakkelijk met een volle rugtas naar de bus toe rennen. Dan voel ik me net zo’n rennende kameel, zoiets ziet er ook niet uit. Op de een of andere manier is dat gelukt, alleen het zag er vast niet zo charmant uit. In de bus werd ik misselijk en ik begon me ziek te voelen. Dat trok gelukkig weer weg thuis en zo had ik m’n dagje wel weer gehad. Half tien doodmoe en slapen. Kan ook geen kwaad.

Donderdag 25 mei

Er gebeurde niet veel boeiends naast dat ik aan het leren was. Ik begroef een dood vogeltje dat op het tuinpad lag. Verder heb ik gegeten, gedanst, gedoucht en geslapen. Spannend.

Vrijdag 26 mei

Ik ging voor een halfuurtje naar school en de rest van de middag vroeg ik me af hoe ik het beste het tentamen kon leren, want ik was eigenlijk op dag één al begonnen en ik heb niet veel meer te doen. Dus ja, de zon scheen lekker buiten en ik zat binnen achter mijn laptop. En ik keek YouTube-series tijdens het slachten van de broccoli. ’s Avonds pakte ik mijn camera tijdens het golden hour en dat leverde een paar mooie foto’s op.

Zaterdag 27 mei

Het was niet echt mijn dag. De ochtend was prima, maar de middag vooral mwegh. Voor de verandering was ik aan het leren tussen werk 1 en werk 2 door en dat was het wel zo’n beetje. Over werk gesproken: ik ben aangenomen als invaltutor, dus na de zomervakantie zul je ook wel eens ‘werk 3’ lezen.

Iets gemist?

Woensdag liet ik mijn nieuwste aanwinst voor aan de muur zien
Vrijdag schreef ik een stuk over perfecte bloggers

Fancy medisch woord van de week

Als je een wondje hebt, gaat het vaak prima dicht en zie je er niets meer van. Soms houd je er een litteken aan over. In uiterste gevallen geneest het helemaal niet, simpelweg omdat het wondje (eerder ‘wond’) niet dicht wil. Zo’n diep ding heet een ulcus. Die wil je dus niet hebben. Mensen hebben in dat geval letterlijk een gat in hun lichaam zitten, erg vervelend. Het is namelijk niet alleen naar dat het open blijft, maar het infecteert ook heel makkelijk. De enige oplossing is eigenlijk opereren.

x Iris

Advertenties

2 thoughts on “Deze week #21 ~ Kamelenhuppels en ziekenhuisdoolhof”

  1. Ik heb zo’n verschrikkelijke wond in mijn oksel.. Toen ik de cyste 2j geleden liet verwijderen groeide de wond niet goed dicht. Ik kreeg helaas geen extra ziekteverlof om het de nodige tijd te geven om te genezen. Ik moest dus gaan werken, maar dat was niet gemakkelijk. Ik moest dingen versleuren, mensen helpen en dus hef-en tiltechnieken gebruiken,.. Wanneer het wondje dan na een paar maand (jawel!) dicht was mits dagelijkse verzorging, merkte ik ook dat het vel nog tegentrok wanneer ik iets moest doen. Ook het scheren lukt niet meer zonder slag of stoot. Er blijft een litteken aanwezig, maar vorige week bleek die opeens terug open te gaan door het scheren. Heel pijnlijk! Ik weet dus niet meer wat ik er mee moet :(

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s