Weekoverzichten

Deze week #18 ~ Het was niet mijn week

Afgelopen week was echt niet alleen maar kommer en kwel, maar het kon een stuk beter. Ik had onder andere tentamen en mijn blije weekjes met sensor kwamen ten einde. Kijk je mee?

Zondag 30 april

Werken in een supermarkt is alsof je een alternatieve wereld binnenstapt: je hebt werkelijk geen idee van wat er buiten gebeurd. Belangrijk wereldnieuws en het weer buiten zijn dingen die volledig langs je heen gaan. De enige aanwijzing is natte klanten, wat duidt op regen. Daarom liep ik ’s ochtends met dikke winterjas de winkel in, waarna ik aan het einde van de middag verrast werd door een muur van warmte aan de buitenkant van de schuifdeur. Ik kon niet klagen.

Maandag 1 mei

Ik zat de ganse dag achter mijn laptopje, vooral om te leren en ook om van die vrij belangrijke en evenzo uitgestelde mails te versturen. Missie geslaagd.

Dinsdag 2 mei

Vandaag voelde ik me vooral doods van binnen. Van alles ging niet goed, ik had nergens zin in en met nog één dag tot het tentamen, schoot het al helemaal niet op. Zeker niet toen ik oefenvragen ging maken en voor mijn gevoel alles moest gokken. Bovendien was er nog slechts 24 uur met sensor te gaan, daarna is alles weer met gaten in mijn vingers prikken. Wie wordt daar nu niet intens gelukkig van?

Woensdag 3 mei

Lichtpuntje van de week: ik heb het tentamen in ieder geval gehaald. Ik was binnen 40 minuten al klaar en toen was ik er ook klaar mee. Het volgende blok begon namelijk al op donderdag, dus ik had precies één middagje ademruimte tussendoor. Dit vulde ik vooral met klusjes die nog moesten gebeuren en toen was de dag alweer voorbij.

Nog iets wat voorbij was: mijn sensor. Superjammer, want nu moet ik dus weer in mijn vingers prikken. Zo kun je trouwens goed zien hoe die eruit ziet: geen echte naald, maar meer een soort van metalen haartje. Ik wil hem terug, nu…

Donderdag 4 mei

Ik was de hele dag op school en het was eigenlijk wel gezellig, hoewel ik op zich ook erg veel zin had om naar huis te gaan. Ik had mazzel, want ik was spontaan drie kwartier eerder klaar en ik haalde precies de bus. De rest van de dag was ik druk bezig met mijn cv en een motivatiebrief, want dat moest nodig gebeuren. Ik vond ook nog een interessant project waar ik me ook nog voor kan aanmelden, maar ik ben bang dat ik dat qua tijd niet ga redden. De week bevat slechts zeven dagen en dan moet ik her en der gaan schrappen, wat ik ook niet wil. En toch wil ik me aanmelden… Hier moet ik nog wat nachtjes over slapen denk ik.

Vrijdag 5 mei

Poging 561 om de tandarts op te bellen mislukte, totdat ik me bedacht dat het de afgelopen twee weken vakantie was. Aha…

Om later wat rustiger door het leven te kunnen (er komen nogal wat dingen aan qua toetsen), begon ik alvast maar met leren uit het kleinste en grootste boek dat ik bezit. Verder maakte ik een lijstje van spullen die ik wellicht ga verkopen komende zomer. Ik denk er namelijk over na om een stelling/plank bij Jouw Marktkraam te huren. Een superleuk concept: je huurt zoveel ruimte van de winkel als je nodig hebt, de spullen die je wilt verkopen prijs je zelf en leg je neer en zo kunnen mensen jouw spulletjes kopen. Jouw Marktkraam stort de opbrengst op je rekening, dus je hoeft niet ingewikkeld te doen met rekeningnummers uitwisselen met de kopers. #nospon trouwens.

Zaterdag 6 mei

Het was lekker warm en zonnig, dus ik was blij. Misschien een beetje onhandig getimed eigenlijk, want ik werkte van 2 tot 6, maar zo kon ik wel lekker in het zonnetje fietsen.

Verder was ik creatief bezig met nagellak en een USB-stick. Ik maakte aan beide kanten paperclips vast, zodat ik het ding aan een spijker kon laten drogen. Het originele logo is nu weg en ik vind het tussenresultaat al best leuk.

Iets gemist?

Woensdag vertelde ik over mijn per ongeluk tv-loze leven
Vrijdag ontdekte ik dat ik me vergist had met tellen, dus er kwam een nieuwe aflevering medische weetjes online

Fancy medisch woord van de week

Een interessant verschijnsel is het placebo-effect, maar wat ook heel bijzonder is, is het nocebo-effect. Als je iemand een placebo (nepmedicijn) geeft, kan het zo zijn dat diegene zich beter voelt, puur doordat hij/zij een pilletje in heeft genomen. Er is dus geen werkende stof in het spel. Iets vergelijkbaars gebeurt bij het geven van een nocebo. Dit is gewoon het medicijn, mét werkende stof, maar dat betekent natuurlijk niet dat het per se werkt. Ondanks dat het niets uithaalt, kan iemand zich toch beter gaan voelen. Simpelweg omdat de patiënt weet dat hij of zij het medicijn inneemt, voelt die persoon zich beter. Wat ook kan is dat mensen alleen maar bijwerkingen voelen omdat ze weten dat ze het middel nemen. Gek hè?

x Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s