Ideeën

Hoe ver ga je als vegetariër?

Sinds een paar jaar ben ik vegetariër en ik was ook niet van plan om daarmee te stoppen. Toch kan het best lastig zijn om vol te houden, zeker als je overal op wilt letten. Hoe ver ga je als vegetariër?

Een vegetariër eet geen vlees én geen vis. Zoals ik het zelf liever zeg: niets waar je een dier voor dood hoeft te maken. Waarom ik precies zo eet, heb ik eerder in dit artikel geschreven, toen ik ongeveer net een jaar vegetariër was. Het komt er in ieder geval op neer dat ik niet nodig vind om vlees of vis te eten als je ook zonder kunt, bovendien kost de productie van vlees onnodig veel water. Je geeft eerder de plant water, vervolgens eet het dier een X aantal planten + nog meer water en na het slachten wil je ook niet weten hoeveel drinkwater er wordt gebruikt. Dat biefstukje kun je vervolgens maar één keer opeten. Melk daarentegen is een ander verhaal, een koe hoeft daarvoor niet dood en die melk krijg je praktisch iedere dag opnieuw.

Hoe ver ga je dan?

In veel producten zitten stoffen die ik ‘verborgen vlees’ noem. Niet letterlijk vlees, maar wel dingen waarvoor gedood is. Kaas is hier een goed voorbeeld van. Voor de productie van kaas is stremsel nodig, anders wordt die dunne melk nooit een vaste structuur. Stremsel wordt meestal verkregen uit de maag van kalfjes. En ik eet kaas. Er bestaat wel degelijk vegetarische kaas, die is alleen vaak een stuk duurder. Op het moment woon ik thuis en beslis ik zelf niet wat er aan boodschappen binnenkomt, dus qua broodbeleg eet ik vrij vaak kaas. Beter dan daadwerkelijk vlees eten, maar er zijn natuurlijk nog veel meer andere opties. Voor nu heb ik er een soort van vrede mee, als ik op mezelf woon zal ik hier wel verandering in brengen.

Wat betreft kleurstoffen ben ik wel strikt: geen E120 als dat kan. Mocht je niet weten wat daarmee aan de hand is: karmijn of E120 is een rode kleurstof die wordt gewonnen uit gestampte schildluizen. Niet letterlijk gestampte muisjes, maar dus wel gestampte luisjes. Daarom hoef ik geen roze koeken, Fristi (die roze kleur komt echt niet van aardbeien), tompoucen, rode M&M’s en noem het maar op. Smarties zijn gek genoeg wel veilig. Er is namelijke en goed alternatief voor E120, namelijk E124. Dezelfde stof, alleen dan synthetisch gemaakt.

Een laatste voedselding is gelatine. Dat zit in meer dingen dan je zou denken. De banketbakkersroom van de eerdergenoemde tompouce is ook gewoon verrijkt met dat spul uit dierenbotten. Het is nogal lastig om bij te houden, maar waar het kan vermijd ik het.

Tassen, schoenen en kleding

Naast voedsel zijn er genoeg non-food producten met dierlijke onderdelen. Kort gezegd: leer. Lederen kleding hoeft van mij niet zo nodig, maar mijn tas en schoenen zijn wel van leer. Qua schoenen heb ik altijd problemen met uitzoeken (rugpijn, zooltjes, wat grotere maat; dat soort ellende), dus ik zoek altijd schoenen waar ik goed op kan lopen. Stoffen schoenen vallen altijd af (te slap) en kunststof schoenen zijn na een jaar stuk en zitten niet lekker. Mocht ik een alternatief voor leer vinden: top!

Mijn tas is een ander verhaal. Ik had prima voor een ander materiaal kunnen kiezen, dus er is niet echt een goed excuus. Ik weet wel dat deze tas het lang vol gaat houden, want hij is in ieder geval steviger dan een neplederen exemplaar. Ik vraag me wel eens af of het slechter is om voor tien jaar een leren tas te kopen of iedere twee jaar een tas van nepleer. Nou goed, ik weet wel dat de volgende tas niet van leer zal zijn.

Nu ben ik nieuwsgierig: hoe denk jij hierover? Het maakt niet uit of je vegetariër bent of niet.

x Iris

Advertenties

4 thoughts on “Hoe ver ga je als vegetariër?”

  1. Ik eet als vegetariër wel kaas ondanks het stremsel. Van de gestampte schildluizen had ik nog nooit gehoord. Gelatine probeer ik vooral te vermijden. Ik draag ook leren schoenen of heb een leren tas. Het is niet heel consequent maar op deze manier vind ik het goed vol te houden.

    Like

  2. Ik heb exact dezelfde gedachten als jou! Maar serieus. Ik ben ook vegetariër en eet ‘niets’ waar je een dier dus voor dood hoeft te maken. Ik let ook op kaas, de rode kleurstof, gelatine, leer,… dus juist dezelfde dingen als die jij hier opsomt, maar ik ga ook vaak de mist in. Thuis lukt het mij om zulke dingen niet te eten, maar wanneer je gaat uit eten dan veronderstel ik niet dat ze kaas gebruiken zonder stremsel in de vegetarische gerechten. Best jammer eigenlijk. Net zoals het ook echt wel stom is dat ze gelatine in banketbakkersoom moeten gooien. Kan toch ook makkelijk zonder dier erin gemaakt worden?! Soms denk ik eraan om toch maar te proberen over te schakelen naar veganisme omdat er waarschijnlijk in heel veel voedingswaren nog dieren zitten, zonder dat ik er weet van heb.

    Leder is bij mij ook een ander verhaal. Ik let er op, maar koop het inderdaad ook nog. Helemaal schuldig! Een goed alternatief voor stevige nepleren schoenen zou echt wel top zijn, ja!

    Like

    1. Bizar inderdaad dat er ‘voor het gemak’ dierlijke producten worden gebruikt. Terwijl stremsel bijvoorbeeld heel makkelijk met bacteriën gekweekt kan worden… Mijn indruk is ook dat men in restaurants eigenlijk geen flauw idee heeft wat er allemaal in de gerechten zit. Veganisme lijkt me eigenlijk ook wel wat. Ondanks dat het een stuk moeilijker is, is de kans een stuk kleiner dat je dieren eet (de rode kleurstof daar gelaten).

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s