Weekoverzichten

Deze week #15 ~ Verband, verdwalen en shoppen

“Another year week over, a new one just began. So this is Christmas Easter!” Sorry :)

Zondag 9 april

De zon scheen en ik wilde tegelijkertijd leren. Mijn gedachten zaten buiten en ik zat binnen. Ik ben wel de deur uit geweest hoor, het was in ieder geval heerlijk om even languit in het gras tussen wezens die je ledematen proberen te stelen lieve lammetjes te liggen.

Maandag 10 april

Voor het naderende EHO-examen leek het me een goed plan om even een setje verband te kopen bij de boekwinkel van de faculteit. Omdat we in een collegezaal op de begane grond zaten, komen de deuren beneden in de kelder uit, waar de boekwinkel zit. Na een half uur beredeneren kwamen we tot de conclusie dat we na het college de linkerdeur moesten nemen… Laat ik het zo zeggen: ik wist ook niet dat collegezalen bezemkasten kunnen hebben. Met wat omwegen heb ik uiteindelijk wel de felbegeerde rolletjes verband kunnen aanschaffen. Top! Aan het einde van de dag kon ik goed merken dat ik iets te veel avontuur had meegemaakt/te vroeg was opgestaan, dus ik deed verder niets nuttigs meer.

Dinsdag 11 april

School was veel, vroeg en ook erg interessant. Ik begon met college en daarna een anatomiepracticum. Je zou het misschien niet verwachten bij een snijzaal, maar je krijgt er oprecht honger van. Ik dacht dat ik wel thuis kon lunchen en had daarom niets meegenomen. Nou, de bus ratelde genoeg om zekere geluiden te maskeren. Tegen de chauffeur zei ik bijna ‘welterusten’ in plaats van ‘dank u wel’ bij het uitstappen. Volgens mij is eten toch ergens goed voor.

Aan het einde van de dag besloot ik verbandjes op mezelf te oefenen, dat gaat steeds beter. Lekker handig als ik ooit mijn enkel verzwik, die heb ik al een oneindig aantal keren gedaan geloof ik.

Woensdag 12 april

Van de ochtend kan ik me precies niets herinneren, in de avond gebeurde er echter wel genoeg om mijn hersenen bezig te houden. Het was namelijk het laatste practicum van EHO en dat was toch heel bijzonder/eng/lastig. Er waren namelijk onder andere twee situaties waarbij er acteurs waren die slachtoffers speelden. Eerst hadden we die situaties vooral gewoon zelf gespeeld of puur theoretisch doorgenomen, nu waren er ‘echt’ mensen die kermden van de pijn of waarbij het bloed over hun kleding stroomde. Normaal ben ik op woensdagavond redelijk moe als ik pas tegen tienen thuiskom, nu zat ik min of meer nog rechtop in bed om elf uur.

Donderdag 13 april

Het vrijdagprogramma van vrijdag moest op donderdag en dus was studiegroep in het hoofdgebouw. Nu klinkt dat vast niet heel spannend, maar als je als geneeskundestudent alleen maar in het ziekenhuis en de medische faculteit komt, is dat een hele onderneming. Ten eerste: het hoofdgebouw is groot en dertien verdiepingen hoog. Een lokaal heeft een code/naam van twee cijfers, een letter en weer twee cijfers. Succes met vinden (zie mijn talent van maandag). Ten tweede: zo veel mensen die allemaal andere dingen studeren! Ik voelde me lichtelijk een klein kind in een groot winkelcentrum die zijn moeder kwijt is. Nou ja, dit lijkt iets overdreven, maar toch.

Vrijdag 14 april

Een soort miniverslag van vrijdag kon je al eerder lezen, want ik ging shoppen met Julia. Ik had allemaal dingen die ik graag wilde hebben, alleen het aanbod in de winkels viel nogal tegen eigenlijk. Nou ja, ik ben nog steeds zeer blij met mijn gaatjessportbroek (Primark) én ik heb een hele gezellige dag gehad. Behalve toen ik net een uur thuis was tot in de avond, toen voelde ik me ineens heel somber en waardeloos. Ik wist niet zo goed waar het vandaan kwam en wat ik ermee moest.

Zaterdag 15 april

Onder het mom van ‘het is een soort van vakantie en ik wil dat ook een beetje vieren’, besloot ik om niet al mijn vrije tijd in leren te stoppen en gewoon lekker te gaan lezen. Hallo schuldgevoel. Met een drietal ‘grote’ dingen in het verschiet is er genoeg te doen en er lijkt werkelijk geen einde aan te komen. Mijn motto op dit soort moment is dan ook “This too shall pass. Uiteindelijk.

Iets gemist?

Woensdag maakte ik een lijstje met willekeurige favorieten van dit seizoen
Vrijdag 
ging ik dus shoppen, met deze shoplog als resultaat

Fancy medisch woord van de week

De leukste woorden zijn toch wel de woorden die ingewikkeld klinken en in werkelijkheid iets simpels betekenen. Zo ook presbyacusis. Het betekent simpelweg ouderdomsslechthorendheid of slechthorendheid die past bij de leeftijd. Niet heel bijzonder dus. Wat ik er zo apart aan vind, is dat presbyacusis niet per se begint vanaf, laten we zeggen, je zestigste. Deze slechthorendheid begint namelijk al op je dertigste. Denk maar aan die hoge pieptonen die je dan niet meer hoort, dat is er onderdeel van. Ik geloof dat ik er al vroeg bij ben, want ik hoor de hoge frequenties al sinds mijn vijftiende niet meer. Oeps.

x Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s