Weekoverzichten

Deze week #13 ~ Tentamen voorbij!

Ondanks het enorme vakantiegevoel en de vele vrije dagen deze week, zat ik toch echt binnen. Boek op schoot, laptop voor mijn neus en alle bronnen van afleiding ver weg. Gelukkig ben ik deze week wel vijf keer van huis geweest, anders was het een beetje saai, zo’n overzicht.

Zondag 26 maart

Mijn eerste gedachte toen ik wakker werd: ik wil mijn uur terug. Als ik niet genoeg, dat wil zeggen, minstens 8,5 uur, geslapen heb, functioneer ik niet zoals ik dat zou willen. Op mijn werk voelde ik me steeds belabberder en ik weet nog steeds niet waarom, misschien iets met de vaccinatie van vrijdag. Ik besloot niet naar huis te gaan en uiteindelijk ging het prima. Ook goed.

Maandag 27 maart

In mijn hoofd zat dat college om tien uur zou beginnen, bleek het negen uur te zijn. Nou ja, dan maar vroeg opstaan. En een tripje naar de koffieautomaat na het eerste en tweede college. Koffie smaakt vreselijk, zelfs met melk (wellicht is die automaatkoffie gewoon bagger), maar het doet wel wonderen. Aan het einde van de dag voelde ik me nog steeds lekker energiek. Note to self: nooit koffie na drie uur ’s middags, anders slaap ik waarschijnlijk nooit meer.

Dinsdag 28 maart

Ik hoefde de ganse dag nergens heen, dus ik parkeerde mezelf achter mijn laptop om te leren. Verder heb ik gekookt en dat was het wel. Mijn tanden gepoetst. Gedoucht. Saai… Voor de afwisseling wilde ik buiten leren, maar mijn boek werd gepakt door een agressief lammetje dat er bovenop stond, eraan sabbelde en pagina’s los wilde scheuren. Arme Essential Clinical Anatomy. Aan de wijze les van de kaartjeskalender (niet te veel op een dag willen doen) had ik niet zo veel, want ik moest toch echt door met leren, ook al stroomde mijn hoofd over.

Woensdag 29 maart

In de ochtend leerde ik en ’s middags vertrok ik naar de diabetesverpleegkundige en de internist. Van de DVK hoorde ik dat ik twee weken een glucosesensor mag testen, iets waar ik inmiddels behoorlijk naar uitkijk. Nu prik ik minstens zes, vaak zeven keer per dag in mijn vingers, dat zou bijna honderd keer in die twee weken zijn. Met sensor is dat precies nul keer nodig, want de elektrode (die dan wel weer ingeprikt moet worden) blijft twee weken op zijn plek. Beetje jammer dat die elektrodes 60 euro per stuk kosten en dat vindt de verzekering te veel om te vergoeden, terwijl het enorm handig is. Nou ja, eerst kosten teststripjes een euro per stuk (dus bijna 100 euro/2 weken) en dat is inmiddels 20 cent per stuk, dus wie weet… Mijn vingers gaan het in ieder geval geweldig vinden.

Donderdag 30 maart

Mag het leven altijd zo lekker warm zijn? Zodanig dat ik de ramen open kan zetten zonder te bevriezen, mijn handen en voeten een normale temperatuur hebben en dat ik niet alleen tegen te verwarming aan functioneer? Het is eigenlijk jammer dat ik internet nodig had om te leren, anders had ik nog veel langer buiten kunnen zitten. In plaats daarvan opende ik binnen de ramen. Helaas betekent dat automatisch dat er nog meer lieveheersbeestjes binnenkomen. Het is een serieuze plaag en ik heb geen idee waar die krengen vandaan komen.

Vrijdag 31 maart

O ja. Tentamen. Morgen. Tegelijkertijd had ik een vakantiegevoel dat er totaal niet hoorde te zijn. Ik maakte oude tentamens en daar werd ik niet zo blij van, want het wilde voor geen meter. Bovendien moet ik na slechts één (eigenlijks zelfs een half) tentamen minstens een uur bijkomen, wat niet bepaald voor vordering zorgt. Ik had het dan ook snel gezien en ik wilde meteen stoppen, totdat het schuldgevoel het na een kwartiertje weer overnam. Deze cyclus ging de hele dag door, totdat ik deze mooie zonsondergang zag en het wel weer goed vond geweest.

Zaterdag 1 april

Stap 1: ontken dat er een tentamen is. Sta op, ga lekker ontbijten, lammetjes/parkieten/konijnen en kat voeren en doe daarna een workout. Stap 2: NOOO! Ik had er zeg maar geen zin in. Op weg naar school zat de bus vol met een koppeltje 45-plussers die op weg waren naar een salsafeestje en achterin de bus een soort preparty hielden. De omroepstem met ‘Volgende halte: …’ was simpelweg niet te horen. Ik was zo geïrriteerd dat mijn weerzin jegens het tentamen spontaan omsmolt in frustratie. Ik was simpelweg blij om de bus uit, de tentamenzaal in te gaan. En het tentamen zelf ging niet eens zo slecht. Ik was absurd snel klaar, vroeg me af of dat wel klopte en vertrok pas na een uitvoerige controleersessie. Toen ik wegliep, waren de meeste mensen op de helft. Nu wist ik gelukkig op dat moment al dat ik hem had gehaald: weekend!

Iets gemist?

Woensdag kon je lezen over wat je kun doen met eenzame sokken
Vrijdag deelde ik tips die wellicht ook werken

Fancy medisch woord van de week

Het is niet echt een medische term, toch is het een interessant woord. In Nederland heb je de KNO-arts, ofwel de keel-neus-oorarts. Simpele term, rechttoe, rechtaan. In Engelstalige landen daarentegen is het een stukje moeilijker: otorhinolaryngologist, waarbij ‘oto’ op de oor, ‘rhino’ op neus en ‘laryngo’ op de keel slaat. Gelukkig is de term ‘ENT doctor’ (ear-nose-throat) ook algemeen geaccepteerd.

x Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s