Persoonlijk

De toekomst

de-toekomst

Vanmiddag in de bus hoorde ik een aantal mensen praten over de opleiding die ze willen gaan doen, wat voor een huis ze wilden en welke baan hen leuk leek. Je hele leven kijk je naar wat je ‘later’ graag wilt. Het begint met de meest waanzinnige beroepskeuzes (dolfijnentrainer obviously), daarna komen de wat concretere dingen. In dit artikel deel ik mijn plannen, doelen en wensen. Wie weet wat er over vijftig jaar uit is gekomen…

School en werk

Ik wilde eerst een vooruitzicht voor over vijf jaar doen, daarna leek tien jaar me beter en uiteindelijk heb ik gekozen voor een algemeen toekomstbeeld. De reden? Over vijf en tien jaar ben ik nog steeds student. Ik heb dan wel al een baan, want na zes jaar Geneeskunde ben je basisarts en dan leer je het gekozen specialisme door te werken. Welk specialisme dat wordt, weet ik echt nog niet. Iets met organen hopelijk. Dat klinkt lekker breed en dat is het ook, hoewel ik daarmee bijvoorbeeld wel huisartsgeneeskunde, kindergeneeskunde en orthopedie uitsluit. Ik denk dat ik fulltime wil werken, wat ongetwijfeld betekent dat ik daardoor veel uren van huis ben, maar ik wil ook kunnen zeggen dat ik doe wat ik leuk vind.

Huisje, boompje, beestje

Een fijn huisje in een rustige, groene omgeving met veel boompjes lijkt me wel wat. Ik hoef geen gigantisch paleis, de locatie vind ik belangrijker. In dat huis woon ik met mijn vriend. Of het beestje een hond of twintig katten is, zal nog moeten worden uitgemaakt. Het is misschien nu nog vroeg om het zo te zeggen, maar ik zie mezelf niet als moeder, dus als ik er over een onbekend aantal jaar nog zo over denk, heb ik geen kinderen.

Hobby’s en andere zaken

Even een notitie aan mijn toekomstige zelf: ik wil blijven dansen. Ook al ga ik dan niet meer naar dansles, ik blijf dansen belangrijk vinden. Als er in mijn toekomstige huis een lege kamer met goede akoestiek en een gladde vloer zit, ben ik al helemaal gelukkig. Verder kan ik me ook niet voorstellen dat ik ooit stop met vrijwilligerswerk. Ik doe het nu al tweeënhalf jaar met veel plezier en voldoening, die drie uurtjes per week moeten in principe goed vol te houden zijn.

Of ik over twintig jaar nog steeds blog, is nogal lastig te zeggen. Ik vind het zeker leuk om te doen, maar het internet en de sociale media veranderen razendsnel, dus wie weet bestaat er dan iets nieuws. Twintig jaar geleden was internet nog slechts een nieuw, apart fenomeen, kun je nagaan.

Sociaal leven

Ik heb een stel ontzettend leuke, aardige en lieve vriendinnen. Het liefst zou ik over een paar decennia hen nog steeds met hen afspreken, rare gesprekken voeren en gewoon lol hebben. Dit soort dingen zijn alleen heel lastig te voorspellen. Je groeit uit elkaar, je verandert, verhuist… Voor nu blijf ik er toch bij dat vriendschappen prima blijvend kunnen zijn.

Verder weg

Wat ik nu ga zeggen, klinkt mogelijk deprimerend of ontzettend pessimistisch. Ik weet dat veel mensen graag een lang leven hebben, het liefst tot hun honderdste. Voor mezelf zie ik dat niet gebeuren. Ik heb gek genoeg nooit het gevoel gehad dat ik oud ga of wil worden. Misschien omdat ik als kluns het wel zie gebeuren dat ik van de onderste trede van de trap af struikel. Anderzijds voel ik het simpelweg niet, dat oud worden. Het is meer iets voor anderen, niet voor mij.

Nou ja, dat was het wel denk ik. Hoe zie jij de toekomst voor je?

x Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s