Dit was week #48 ~ Staarkonijn, stofplant en statistiek

dit-was-week-48-staarkonijn-stofplant-en-statistiek

Het is altijd gek om deze overzichten terug te lezen, want op de dag dat ik het schrijf (zondag), ben ik allang weer vergeten wat ik allemaal gedaan heb. Ik dacht vandaag dan ook dat ik precies niets gedaan heb naast school/werken. Ha, toch wel!

Zondag 27 november

In een leervrij weekend is het extra fijn om eerder klaar te zijn met werk. Ik leek alleen te zijn opgebrand na al het leren, dus ik voelde me net een bol watjes. ’s Avonds viel ik meteen in slaap, erg veel boeiends heb ik verder niet kunnen doen. Tenminste, ik weet nog wel dat ik er heel erg tegenop zag om maandag weer naar school te gaan. Niet dat school zelf vervelend is, het is meer dat het nieuwe onderwerp (statistiek) niet mijn ding is.

stofplant

Ik stofte ook een plant af.

Maandag 28 november

Volgens mij had ik gelijk. Statistiek is niets voor mij. Het is niet zo dat ik het totaal niet boeiend vind, er zijn gewoon erg veel dingen die ik liever had gedaan. Gelukkig is het niveau nog simpel. Bovendien is de hoeveelheid stof voor het tentamen minder dan de helft dan voor vorig blok. Ook wel prettig.

Dinsdag 29 november

De wereld is echt te koud voor mij. Uit bed gaan is nogal moeilijk door het temperatuurverschil en ik ben eerder moe. Het uitzicht was trouwens wel heel mooi. Op de weg naar de bushalte kon ik genieten van een helderblauwe lucht, wit berijpte weilanden en laaghangende mist. De rijp op het bushokje met de zon erop maakte dat het net was alsof ik in een ijsgrot stond. Ik kon de bus alleen niet zien aankomen, maar ach, waarom is dat ook nuttig?

zon

Over uitzicht gesproken: als je ’s middags de zon ziet zakken, is het ook zo mooi. Ik was hier vooral ook blij dat ik het raam open kreeg. Zo vervelend als dat niet lukt, dan staat de lucht te lang stil en dan mis ik de frisse geur. ‘Fris’ moet daarbij wel dubbel worden opgevat, want aan de ene kant wil ik wel een open raam (zuurstof = leven) en aan de andere kant is het buiten maximaal net boven het vriespunt.

Woensdag 30 november

Sinds een paar dagen is er een extra konijn in de buurt. Geen wild exemplaar, geen losgebroken huisdier, maar een konijn dat hoogstwaarschijnlijk gedumpt is. Echt, waarom doen mensen dat? Een jaar of drie terug zijn er ook schildpadden in de sloot losgelaten, sindsdien zie ik iedere zomer wel een paar daarvan in de slootkant zitten. Onvoorstelbaar. En toch denken mensen niet na voordat ze een huisdier kopen. Een asiel is anders ook nog een optie, in geval van nood. Niet op een random plek.

staarkonijn

Een voordeel is dat het konijn zichzelf goed kan redden. Geen concurrenten, voedsel en water genoeg. Ik kan alleen niet in de buurt komen, dan sprint hij/zij/het weg. Nu maar hopen dat mijn kat of roofvogels geen maaltijd in het arme beestje zien. Wat wel een soort van vervelend is, is dat het konijn je de hele tijd aanstaart. Niet alleen als je buiten langsloopt, nee, als je op de tweede verdieping van het huis naar buiten kijkt en het pluizebolletje zit er, dan staart hij terug. Echt waar. Heel apart. Vooral ongemakkelijk trouwens. Meestal hebben dieren niet door dat ze omhoog moeten kijken, mijn kat zou mij bijvoorbeeld niet aankijken als ik vanuit huis naar hem roep. Nu zit ik dus met een konijn dat mij steeds in de gaten houdt. Aan de andere kant: ik kijk ook steeds. Gewoon om te weten of hij nog leeft en niet in de problemen komt. Ik ben bang dat de motieven van het konijn niet hetzelfde zijn als die van mij…

Donderdag 1 december (← Staat daar serieus december? Ik weiger, het kan gewoon niet.)

Bed opgemaakt en parkietenkooi schoongemaakte voor negen uur ’s ochtends: aw yiss. Productiviteit waar ik blij van werd. Ik ging erna voor een uurtje naar school en dat voelde een beetje nutteloos. Wat ik de rest van de middag heb gedaan weet ik eigenlijk niet meer, volgens mij was ik vooral bezig met een presentatie.

Vrijdag 2 december

Ik vond dat ik na school lekker mocht doen waar ik zelf zin in had, dus ik ging kerstspullen neerzetten. Het grootste deel van het jaar ben ik fan van minimalisme, maar wat Kerst betreft, kan het nooit genoeg zijn.

kerstlampjes-uit

Met de lampjes uit…

lampjes-aan

…en met de lampjes aan. Ik heb nog meer dingen neergezet, dit is de hoofdmoot zeg maar.

Zaterdag 3 december

Iedere keer vergis ik me weer in hoeveel werk het is om kerstspullen neer te zetten. Mijn dag bestond dan ook uit werken, spullen neerzetten en weer werken. Nu vind ik dat vooral leuk om te doen, maar ik ben wel blij als ik klaar ben. Er was alleen niet echt iets boeiends vandaag, ach ja.

Fancy medisch woord van de week

Ik heb er stiekem twee, namelijk transsudaat en exsudaat. Beide woorden zijn termen voor wondvocht en lijken ook heel erg op elkaar, maar net zoals de Inuït die meer dan vijftig woorden hebben om sneeuw te beschrijven, kun je wondvocht niet zomaar wondvocht noemen. Transsudaat is helder, het bevat namelijk weinig opgeloste stoffen, dode cellen of eiwitten. Exsudaat daarentegen is vaak niet waterig. Een wond die er naar ontstoken uitziet, scheidt veel van dit soort wondvocht uit. Narigheid kent dure termen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s