Weekoverzichten

Deze week #44 ~ Lever kwijt, busraadsel en filmen

deze-week-44-lever-kwijt-busraadsel-en-filmen

Dat van mijn lever in de titel is zeker geen clickbait. Nee, mijn lever was echt kwijt. Verder bleek mijn bus een spookbus te zijn, begon ik vol goede moed met leren én nam ik eindelijk een video op. Kijk je mee?

Zondag 30 november

dubbel-weer

Een erg mooie ochtend met heel gek weer. Deels mistig en grauw, deels zonnig. I like.

Nog steeds ziekig ging ik toch naar mijn werk. Het ging uiteindelijk best aardig, hoewel logisch nadenken nog steeds niet heel goed lukte. Het was wel erg donker toen ik naar huis fietste, dat is ergens wel jammer van het tijdsverschil. Aan de andere kant word ik ’s ochtends veel makkelijker en uitgeruster wakker. Bovendien zijn mijn parkietjes een stuk energieker als ik ze eten geef. De laatste tijd waren de ochtenden zo donker dat ze me gek aankeken als ik met eten aan kwam zetten.

Maandag 31 november

kast

Ik vond de afgelopen weken steeds stof op mijn sokken en daarna ook bij mijn haarspullen, dus er zat houtworm in dit kast/dressoir/ding. Heel onhandig, want nu kan ik hem een tijd lang niet gebruiken. Ik moest de spullen uit alle veertien laden een beetje creatief opruimen en daardoor raak ik nog steeds alles kwijt. Wat zo’n klein beetje al dan niet kan veroorzaken.

Het is ergens wel jammer dat ik volledig niets gemerkt heb van Halloween. Op social media was er genoeg van te zien, het echte leven was volledig gewoontjes. Een extra feestdag kan toch geen kwaad? De avond maakte wel een hoop goed, ik was namelijk pas om 18.15 klaar met school. In het donker naar de bus, een ritje in een volledig anders ogende omgeving en naar huis fietsen door de dichte mist en donkerte.

Dinsdag 1 november

Zoals je misschien wel weet, begon ik met mijn 30 days smooth skin challenge. Ik nam gelijk de schade op en ik vroeg me af waarom mijn lichaam mij nog tolereerde :p Hoe het hele gebeuren verder gaat, lees je in een apart artikel. Nu maar hopen dat het babyhuidje echt gaat komen. Een goed begin is het halve werk, toch?

Wat wel een beetje jammer was van vandaag, was het grijsheid. Ik had eindelijk tijd om te filmen en wilde dat dan ook ’s ochtends meteen doen, alleen het was zo grauw dat er zo goed als niets te zien zo zijn. Best onhandig voor wat ik wil filmen. Optie B, na school filmen, was al helemaal geen succes. Motregen, donkere luchten en heel veel honger. (Dat laatste is wel degelijk relevant, want je hoorde mijn maag knorren. Het zou dan niet eens achtergrondgeluid zijn geweest, eerder een constante drilboor.)

Woensdag 2 november

Ik ging weer eerder naar school om te leren, maar het internet deed het miserabel slecht. Na iets van twintig minuten gebeurde er wat, dus ik baalde even dat ik ook een bus later had kunnen nemen. Dan was ik wel natgeregend. Hm.

regenboog

Op de terugweg werd ik gelukkig net niet nat en ik ging verder met leren. The end. Spannend. Er was wel een regenboog vlak voor het raam. Het leek ineens wel zomer.

Donderdag 3 november

Vroeg opstaan is geen hobby. Kwart over zes? Liever niet. Het gaat wel een stuk beter met het tijdsverschil, zeker nu het al licht is wanneer ik op de plaats van bestemming aankom. Een groot voordeel is dat ik meestal vroeg klaar ben en om half elf ging ik alweer weg. De hele middag vrij. Het geplande leerwerk werkte uiteindelijk niet zo goed, dat schoof ik maar door.

Het practicum dat op de planning stond was wel interessant, alleen mijn lever was onvindbaar. We moesten de long-levergrens percuteren (zie onder) en bij mij hoorde je geen dof levergeluid. Meerdere mensen hebben het geprobeerd, tot de practicumleider mijn lever aan de zijkant van mijn lichaam vond. Aha. Anatomische afwijking. Nou ja, erg afwijkend is het nu ook weer niet, de locatie van de lever is iets wat bij iedereen net even anders is, bij mij was het gewoon wat meer afwijkend. Ik was wel even bang.

Aan het einde van de dag ging ik dansen, kwam in het donker terug en lanceerde mezelf in de douche en bed. O ja, smeren. Ik heb het toch gedaan, must stay strong.

Vrijdag 4 november

In de vroegste vroegte stond ik op en ik was niet moe. Hm. Dat klopt niet. Het gedoe met de bus hield me ook wel wakker. Ik stond te wachten op de gewenste bus, maar die kwam niet. Vervolgens besloot ik de bus te nemen die naar het station gaat (drie haltes verderop), omdat daar zo’n bord met de actuele vertrektijd staat en de bus die ik wilde stopt daar ook. Bovendien kunnen bussen op dat kleine stukje elkaar slechts op één punt inhalen, dus daar kan ik gewoon op letten. Op het station zag ik dat de goede bus er nog niet was, ik stapte uit en ineens reed die bus van het station weg! Waar kwam die vandaan?! Was ik toch wel moe? Vreemd…

Aan het eind van de middag heb ik, jawel, EINDELIJK kunnen filmen! De zon ging bijna onder en ondanks dat ben ik toch aan de slag gegaan. Ik film altijd op het lichtste plekje van het huis, dus ik denk dat het wel goed is gegaan.

Zaterdag 5 november

samenvatten

Saamuhnvattuhhhn. Het zou zomaar een meubel van de Ikea kunnen zijn. In werkelijkheid worstelde ik me door een hoofdstuk fysiologie waar serieus geen einde aan leek te komen. Soms moeten dingen eindigen, anders is er geen ruimte voor nieuwe dingen. #wijzeles

Fancy medisch woord van de week

Je hebt het al bij donderdag kunnen lezen, percuteren. Probeer je in te beelden hoe een arts om bijvoorbeeld iemands buik klopt, van die tikjes met twee handen. Weet je wat ik bedoel? Je legt de middelvinger van je niet-dominante hand op de huid en tikt daar (met een losse pols) met de middelvinger van je dominante hand op. Op die manier kun je horen wat waar in je lichaam zit. Ten minste, een beetje. Je buikholte en longen klinken bijvoorbeeld hol, terwijl je lever een dof geluid geeft. Mocht je het nu bij jezelf willen proberen, helaas, je hoort het alleen goed bij anderen.

Advertenties

4 thoughts on “Deze week #44 ~ Lever kwijt, busraadsel en filmen”

  1. Gelukkig, dat percuteren is een stuk minder eng dan ik vermoedde terwijl ik in je post las dat je lever onvindbaar was! Ik zag al visioenen van slangetjes die in je lijf geprikt werden maar het valt mee. Was ook wel een vreemd practicum geweest dan trouwens. 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s