Persoonlijk

Wat wil je je herinneren?

Wat wil je je herinneren

Het liefst zou ik alleen maar omringd willen worden met spullen die ik nodig heb. Een paar dingen die er gewoon leuk uitzien mogen ook nog wel, meer dan dat niet. Met die gedachte ga ik regelmatig opruimen.

Dat gaat even goed, totdat ik bijvoorbeeld de klassenfoto van groep 7/8 tegenkwam. Heb ik die foto nodig? Nee. Het staat wel symbool voor zeven jaar van mijn leven. Al de mensen op de foto kan ik nog steeds bij naam en achternaam noemen, hoewel ik me verder niet kan herinneren dat die foto werd gemaakt. Ik heb ook geen idee of we toen hadden afgesproken om allemaal iets paars of roods aan te doen. Ik weet alleen dat de foto bestaat en wie erop staat, verder niets. Als ik die foto nu weggooi, gooi ik dan ook de herinnering aan die periode weg? Is mijn basisschooltijd dan verloren gegaan? Wederom nee. Hetzelfde geldt voor de talloze foto’s van (huis)dieren die ik heb liggen. Ik heb al die wezens gekend of ze zijn er nog steeds, alleen na tien jaar weet ik echt niet meer wie dat ene schaap is. Wegdoen voelt dan alsof ik het bestaan van dat dier ontken.

Ik heb ook een steentje liggen dat lijkt op het hoofd van een papegaai. Op het moment dat ik het tussen het grind vond, had ik waarschijnlijk nooit kunnen bedenken dat ik het jaren na dato nog steeds heb. Afgezien van het feit dat het erg zeldzaam is dat je een steentje vindt dat lijkt op een dierenhoofd, heeft het verder geen speciale betekenis. Hoe dan ook, ik heb het bewaard.

Wat ik lastiger vind, zijn de dingen die ik sinds mijn geboorte heb. Een groeiboek, hele oude foto’s, een of andere geboortekaars… Wanneer ik naar die kinderfoto’s kijk, zie ik een meisje dat ergens wel wat weg heeft van mijn spiegelbeeld. Ze heeft alleen kleren aan die ik niet ken, doet dingen die mij niets zeggen of speelt met kinderen die bij mij geen lampje doen laten branden. Toch ben ik het, ook al weet ik er niets meer van. De map met tekeningen en knutseldingen zou evengoed van iemand anders kunnen zijn, evenals het basisschoolrapport en een paar babysokjes. Zulke spullen geven mij het gevoel dat ik ooit een ander leven heb gehad waarna iemand mijn geheugen heeft gewist. Moet ik het dan weggooien?

Deze spullen maken mij niet wie ik ben, ze speelden alleen een rol in de reis naar waar ik nu in mijn leven sta. Het is niet zo dat het vervelend is om deze dingen te houden, ze nemen immers praktisch geen ruimte in, maar ik kom ze steeds weer tegen, waarna ik probeer erachter te komen wat ik me nu precies wil herinneren door die spullen te houden.

Ik zucht. De foto’s gaan terug in de la, het steentje belandt weer op zijn oude plek.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s