Persoonlijk

De reis naar een egaal gezicht

CIMG2455
Waarschijnlijk heeft iedereen wel eens last of last gehad van onzuiverheden op het gezicht. Wat als het je leven bijna gaat beheersen?

Mijn gezicht zag er een paar jaar terug altijd egaal uit. Tot de eerste onzuiverheden kwamen. Het was niet zo erg, dus ik had er geen problemen mee. Een jaar of twee terug werd het erger. Drie puistjes werden er tien en vervolgens veertig. Het leek net alsof er twee terugkwamen als er eentje weg was. Dan sta je ’s ochtends in de spiegel, zo van: ‘Moet ik zo naar buiten?’.

Make up draag is nauwelijks en foundation al helemaal niet, dus je kon het goed zien. Soms zeiden mensen: ‘Dan moet je je gezicht eens reinigen!’ (alsof ik dat niet deed) of ‘Weet je wat goed helpt? Smeersel X van merk Y. Topspul!’. Oké…

Dan komt er een moment waarop je het wereldwijde web gaat raadplegen. Ik kwam de gekste dingen tegen. De aardappel was wel het vreemdste. Toch heb ik het geprobeerd, dus ik stond die avond ook een halve aardappel over mijn gezicht te halen. Het doet trouwens niet echt wat. Mijn gezicht deed toen ook steeds pijn, wat geen wonder is als alles ontstoken is.

Uiteindelijk heb ik in het ziekenhuis gevraagd voor een verwijzing naar de dermatoloog. Normaal gesproken is de huisarts de eerste stap, maar ik moest toch in het ziekenhuis zijn. De dermatoloog gaf me benzoylperoxide, iets wat een huisarts ook voor mag schrijven. Deze crème maakte mijn huid steeds tijdelijk wat droger, verder deed het niets. Er bestaan twee concentraties van, vijf en tien procent. De dermatoloog dacht dat het geen nut had om nog de tien procent voor te schrijven, aangezien dat ook niet zou werken.

Vervolgens kreeg ik pillen, minocycline, een algemene antibiotica. Ik denk dat ik er een op een dag moest slikken. Het deed wederom niets, dus er moest iets anders komen. Dat werd isotretinoïne, ook wel bekend onder de merknaam Roaccutane. Het is een enorm agressief middel. Ik moest een verklaring tekenen dat ik wist wat de risico’s waren, dat zegt wel wat. De dermatoloog zei dat ik beter niet de lijst met bijwerkingen moest lezen. Dat deed ik wel en dat zag er niet al te best uit.

Ik begon met 10 mg, al gauw werd het 20, 30, 40 en uiteindelijk 50. Het duurt een tijd voordat het werkt, dat is vrij vervelend. Ook moest ik iedere vier weken bloed prikken. Bij de 50 mg was er eindelijk verbetering te zien. Inmiddels ben ik gestopt, want het resultaat is nu goed. Mijn huid is nu wel erg droog, rood en schilferig, dat is erg irritant.

Wat ik je mee wil geven

Als je ook echt heel veel last van acne hebt: er is een oplossing! Ga niet eindeloos zoeken op het internet, maak een afspraak bij de huisarts. De medicijnen zijn niet niks, maar het helpt bij veel mensen  wel.

Heb je niet zoveel acne, gaat het eenvoudig weg of is het nauwelijks te zien, dan zou ik het niet doen. Vooral isotretinoïne is geen pretje om te slikken, je hele hormoonhuishouding wordt door elkaar gegooid en je voelt je er niet beter door.

CIMG2466
Ik ben er nog niet, maar het is een stuk beter.

Advertenties

6 thoughts on “De reis naar een egaal gezicht”

  1. Oh my, ik hoor er altijd horrorverhalen over! :( Het lijkt mij ook echt afschuwelijk om te hebben, niet om hoe het eruit ziet, maar ook gewoon de pijn die erbij komt kijken. Je huid ziet er wel fantastisch uit op de laatste foto! Schitterend. :) Zelf heb ik een horrorhuid qua schraalheid, gevoeligheid, droogheid en al die andere ellende. Mooi artikel dame, hier help je vast a lot of people mee! :D

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s